Nu weet ik soms niet meer waar de tijd blijft. Met een hoofd vol plannen, taken, afspraken en plichten is het soms ineens weer avond. Energiepijl weer op nul en mijn takenlijst nog vrijwel intact, nog niets af kunnen strepen. En toch de hele dag door alle "ballen" in de lucht gehouden. Maar klaar is het nooit. Wat een frustratie toch ...
Maar heb ondertussen wel ontdekt dat weer studeren, de hersenen weer trainen, lekker is om te doen. Het geeft me weer een stukje houvast in deze toch zeer onzekere en hectische tijden. Het vooruitzicht om eind van het jaar geen baan meer te hebben is heel naar. De datum 1 januari 2015 lijkt als een sneltrein op me af te komen en ik sta nagelvast op de rails, geen ontwijken aan! Want hoe het straks verder moet, ik heb geen idee. Dus stort ik me maar in de boeken en laat de hersenen zich in het zweet werken op de pittige zware kost van de studieboeken zodat ze geen tijd hebben om te piekeren over datgene waar ik weinig of geen invloed op heb.
